این بنا در آبادی قدمگاه و ۲۴ کیلومتری شرق نیشابور واقع شده و در دوره صفویه به دستور شاه‌عباس اول (حدود سال ۱۰۲۰ ه. ق)، به جای بنای قدیمی‌تری، ساخته شده است. با توجه به کتیبه کاشیکاری گنبد به نظر می‌رسد کار تزئینات یا تعمیرات بنا در دوره شاه سلیمان صفوی به پایان رسیده است. بنای قدمگاه به دلیل وجود سنگ سیاه رنگی که روی آن جای پای منسوب به امام رضا (ع) دیده می‌شود، ساخته شده و زیارتگاه دوستداران آن حضرت است.

می‎گویند سال 200 هـ . ق حضرت رضا (ع) که از مدینه عازم مرو بودند، در این مکان توقف کرده و چون خواستند با خاک تیمم کنند، آبی جاری پدید آمد. این وقایع مهم، این مکان را به مکانی مقدس و ایمن برای زایران در کنار مسیر مشهد تبدیل کرد که در دوره‎های مختلف مجموعه‎ای میان راهی شامل: کاروانسرا، آب‌انبار، حمام و مکان‎هایی جهت اطراق زائران و مسافران در حاشیه خیابان شکل گرفت.

شکل اصلی باغ کنونی در دوران صفوی و به دستور شاه عباس اول احداث شد و در دوره‌‌های بعدی در زمان شاه سلیمان صفوی و در دوران ناصرالدین شاه قاجار مرمت‎هایی جهت حفاظت و احیاء باغ صورت پذیرفت. آخرین مرمت و بهسازی مجموعة مذکور در سال 1350 توسط سازمان حفاظت آثار آغاز شده و تا به امروز ادامه دارد و به شماره 236 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید